admin

Η νόσος προέρχεται από παράσιτο του είδους  Pediculus humanus var. capitis.

Παρουσιάζεται συχνότερα σε γυναίκες και κυρίως παιδιά ηλικίας 3-12 ετών.

Η μετάδοση γίνεται με την άμεση επαφή με το προσβεβλημένο τριχωτό κεφαλής καθώς το παράσιτο δεν αναπηδά.

Η ανθρώπινη φθείρα εναποθέτει τα αυγά της (κόνιδες) κοντά στην έκφυση της τρίχας (1-3 mm).

Ο κύκλος ζωής της αποτελείται από 3 στάδια :

Κόνιδα
Νύμφη
Ενήλικη φθείρα

Η ώριμη φθείρα αρχίζει μέσα σε 1,5 ημέρα να εναποθέτει 10 αυγά/την ημέρα και 3-4 εβδομάδες. Συνολικά μπορεί να εναποθέσει έως 150 αυγά.

Απομυζά αίμα εγχύοντας σάλιο με αγγειοδιασταλτικές και αντιπηκτικές ιδιότητες  στον ξενιστή. Μετακινείται μέχρι 23cm/λεπτό.

Μπορεί να επιβιώσει 3 ημέρες μακριά από τον ξενιστή και η κόνιδα μέχρι 12 ημέρες.

Παρουσιάζεται με έντονο κνησμό κυρίως στην ινιακή χώρα και έχει την εικόνα ενός επιμολυνθέντος εκζέματος.

Μπορεί να επιμολυνθεί κάνοντας πυρετό, διόγκωση των αυχενικών επιχώριων λεμφαδένων, ουλωτική αλωπεκία λόγω πυοδέρματος ή και εμφάνιση ιλαροειδούς εξανθήματος από αντίδραση εξ υπερευαισθησίας.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά είτε με ανίχνευση με μεγεθυντικούς φακούς είτε με τη λυχνία Wood  καθώς και με δερματοσκόπηση.

Η θεραπεία γίνεται είτε με χημικές ουσίες που προκαλούν θανατηφόρα αφυδάτωση είτε με φυσικές ουσίες οι οποίες προκαλούν ασφυξία καθώς και με συχνό χτένισμα με ειδικό χτενάκι.

Η θεραπεία είναι σωστό να γίνεται και στον ξενιστή (πάσχων) καθώς και στο πρόσωπα που χρησιμοποιούν κοινές μαξιλαροθήκες, κρεβάτι ή έρχονται σε στενή επαφή.

Συνιστάται συχνό πλύσιμο και σιδέρωμα λευκών ειδών, ρούχων, μπουφάν, σκουφιών και ότι δεν μπορεί να σιδερωθεί όπως τα κοκαλάκια, στέκες, βούρτσες και χτένες, να βράζεται και να στεγνώνεται καλά.

Τέλος θα ήταν καλό τα άτομα που βρίσκονται στο περιβάλλον του πάσχοντος να χρησιμοποιούν καθημερινά ειδικά σκευάσματα που περιέχουν citronella και απομακρύνουν τις ψείρες (φθειροαπωθητικά).

Αν ετοιμάζεστε να «αποδράσετε» από την πόλη λόγω των εορτών του Πάσχα, αναζητώντας στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς στην ύπαιθρο, να θυμάστε ότι αυτή την εποχή «ανθούν» οι ΚΑΜΠΙΕΣ.

Οι κάμπιες συναντώνται κυρίως στις πευκόφυτες περιοχές, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι τέτοιες περιοχές δεν υπάρχουν και εντός των αστικών κέντρων. Κατά συνέπεια και οι αλλεργικές αντιδράσεις που αυτές προκαλούν!

Οι κάμπιες περιβάλλονται από τοξικά τριχίδια. Tα τριχίδια είναι αερομεταφερόμενα και τόσο μικροσκοπικά που μπορούν να διαπεράσουν ακόμη και τα ρούχα, προκαλώντας έντονες κνησμώδεις αντιδράσεις στο Δέρμα μας. Το εξάνθημα που προκαλούν οι κάμπιες, συνήθως παρουσιάζεται στα εκτεθειμένα μέρη του σώματος, όπως τα άνω άκρα, το πρόσωπο, ο λαιμός και ο κορμός. Ανάλογα με τη βαρύτητά των συμπτωμάτων, το εξάνθημα μπορεί να μοιάζει με τη μορφή που εμφανίζονται τα τσιμπήματα των κουνουπιών ή πιο σπάνια να είναι πολύ εκτεταμένο και τότε λέγεται στρόφαλος. Και οι δύο μορφές συνοδεύονται από έντονο κνησμό (φαγούρα). Το συγκεκριμένο νόσημα, απασχολεί κυρίως παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, ειδικά στις περιπτώσεις που τα προαύλια των σχολείων ή οι παιδικές χαρές, περιβάλλονται από πεύκα.

Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, πέρα των δερματολογικών αντιδράσεων, η αλλεργική αντίδραση μπορεί να παρουσιαστεί ως ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή δυσκολία στην αναπνοή, συμπτώματα που πιο συχνά εμφανίζονται σε άτομα που πάσχουν από ατοπική προδιάθεση.

Παρά όμως τα  ενοχλητικά συμπτώματα η θεραπεία είναι απλή και εξαρτάται από την έκταση και ένταση των συμπτωμάτων.

Το μολυσματικό κηρίο αποτελεί μια αρκετά συνηθισμένη επιφανειακή μόλυνση του δέρματος, που προκαλείται από βακτήρια (σταφυλόκοκκο, στρεπτόκοκκο ή και από τα δύο). Η συχνότητα του μολυσματικού κηρίου είναι αρκετά μεγαλύτερη σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Είναι νόσημα που παρουσιάζει εποχιακή κατανομή και εμφανίζεται πιο συχνά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Στους ενήλικες, εμφανίζεται κυρίως ως επιπλοκή μιας προϋπάρχουσας δερματικής νόσου (π.χ. μιας αλλεργικής δερματίτιδας), ενώ στα παιδιά παρουσιάζεται πιο συχνά σε αυτά που έχουν ατοπική προδιάθεση.

Η μετάδοση του νοσήματος ευνοείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως: υψηλές θερμοκρασίες, υγρό κλίμα καθώς επίσης και σε καταστάσεις που πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να συνυπάρχουν μαζί σε περιορισμένο χώρο (σχολεία, κατασκηνώσεις, παιδικοί σταθμοί, προσφυγικοί καταυλισμοί). Η κακή υγιεινή, η κακή διατροφή και το τροπικό κλίμα, βοηθούν στην μετάδοση του νοσήματος.

Συνήθως τα μικρόβια εισβάλουν από μια σχισμή του δέρματος που προκαλείται είτε από γδάρσιμο είτε από τσίμπημα εντόμου είτε από απλό τραυματισμό. Κάποιες φορές το μολυσματικό κηρίο μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε φυσιολογικό δέρμα.

Η μόλυνση αρχίζει σαν κόκκινη διάβρωση του δέρματος που βγάζει αρχικά μικρές φουσκάλες (φυσαλίδες) και στη συνέχεια (τις επόμενες ημέρες) διαυγές υγρό, με τελικό αποτέλεσμα να σχηματιστεί μια κολλώδης κρούστα (που θυμίζει σταγόνα μελιού).

Η δερματική αυτή βλάβη έχει την τάση να μεγαλώνει και είναι αρκετά μεταδοτική.

Κάθε φυσική επαφή, όπως το ξύσιμο, μπορεί να μεταδώσει την λοίμωξη σε άλλα μέρη του σώματος ή ακόμα και σε άλλους ανθρώπους.

Το μολυσματικό κηρίο είναι καλοήθης αλλά υποτροπιάζουσα νόσος και συνήθως ανταποκρίνεται πολύ καλά στη θεραπεία. Όταν η θεραπεία γίνεται έγκαιρα και σωστά, τότε η υποχώρηση του νοσήματος είναι οριστική και δεν καταλείπονται σημάδια και ουλές. Θα πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη, ότι σε παραμελημένες καταστάσεις η νόσος μπορεί να προσβάλει τα νεφρά ακόμα και την καρδιά.

Η διάγνωση του μολυσματικού κηρίου γίνεται μόνο από το δερματολόγο, μετά από προσεκτική εξέταση του δέρματος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και εργαστηριακή ανάλυση (καλλιέργεια).

Ανάλογα με την ένταση των συμπτωμάτων και τη διάρκειά τους χορηγούνται αντιβιοτικά σκευάσματα σε συνδυασμό με αντισηπτικά διαλύματα και εξειδικευμένα καθαριστικά. Εάν δεν γίνει σωστή θεραπεία και δεν εκριζωθούν επαρκώς οι μικροβιακές εστίες είναι πολύ πιθανό να συμβούν υποτροπές του νοσήματος.

Προσοχή λοιπόν στη σωστή φροντίδα του δέρματος, γιατί και το πιο απλό ακόμα δερματολογικό νόσημα όταν δεν αντιμετωπίζεται σωστά μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές επιπλοκές στην γενικότερη υγεία.

Το χημικό peeling ή χημική απολέπιση είναι η ελεγχόμενη δράση ενός ή περισσοτέρων παραγόντων απολέπισης σε διαφορετικά βάθη του δέρματος, που οδηγεί σε αναγέννηση και αναδιοργάνωση των ιστών, χωρίς ουλοποίηση, και εφαρμόζεται τόσο για ιατρικούς όσο και για κοσμητικούς σκοπούς. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δημοφιλή μέθοδο στις μέρες μας, αν και έχει την καταγωγή της από τους αρχαίους χρόνους.

Ανάλογα με το βάθος διείσδυσης του χημικού παράγοντα που εφαρμόζεται πάνω στο δέρμα, το χημικό peeling διακρίνεται σε επιφανειακό (άνω θηλώδες χόριο), μέσου βάθους (άνω δικτυωτό χόριο) και βαθύ (μέσο δικτυωτό χόριο). Παράμετροι που καθορίζουν το βάθος ενός χημικού peeling είναι ο χημικός παράγοντας, η συγκέντρωση του, η διάρκεια επαφής με το δέρμα, ο τρόπος εφαρμογής, ο αριθμός των στρώσεων, η ανατομική περιοχή, ο τύπος του δέρματος (λεπτό, παχύ, λιπαρό κ.λπ.), ο φωτότυπος κατά Fitzpatrick και η προετοιμασία πριν την επέμβαση.

Οι παράγοντες που χρησιμοποιούνται συχνότερα σήμερα στο χημικό peeling είναι το τριχλωροξικό οξύ (TCA), τα α-υδροξυοξέα (AHAs) με κύριους εκπροσώπους το γλυκολικό, το μανδελικό, το γαλακτικό, το κιτρικό και το φυτικό οξύ, το διάλυμα του Jessner, το σαλικυλικό οξύ, η τρετινοϊνη, το πυροσταφυλικό οξύ και η φαινόλη. Τα ιστολογικά αποτελέσματα του χημικού peeling διατηρούνται πάνω από δέκα χρόνια.

Το φάσμα εφαρμογών του χημικού peeling είναι αρκετά μεγάλο και διευρύνεται συνεχώς με τη χρήση νέων τεχνολογιών και την προσθήκη νεότερων παραγόντων. Η ενεργός ακμή, οι ουλές ακμής, το μέλασμα, η αντιδραστική υπερμελάγχρωση, η χρονολογική γήρανση, η φωτογήρανση, οι επίπεδες σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις, οι ακτινικές υπερκερατώσεις, οι ηλιακές κηλίδες, η ροδόχρους νόσος, τα ξανθελάσματα, αποτελούν ορισμένους από τους θεραπευτικούς στόχους της μεθόδου.

Η αρχική επίσκεψη και η αξιολόγηση του ασθενούς με τη λήψη καλού ιστορικού, τον εντοπισμό σχετικών ή απόλυτων αντενδείξεων, τη λεπτομερή ενημέρωσή του για την επέμβαση, τη χορήγηση της σωστής προετοιμασίας, έχει μεγάλη σημασία για την τελική έκβαση του χημικού peeling.

Η διαδικασία είναι απλή και εύκολη και μπορεί να γίνει σε επίπεδο καλά οργανωμένου ιδιωτικού ιατρείου, διέπεται όμως από ορισμένους κανόνες που εξασφαλίζουν καλύτερα αποτελέσματα και ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

Μετά το peeling συνιστάται πλύσιμο του δέρματος με ήπιο καθαριστικό, εφαρμογή αντιβιοτικών, μαλακτικών ή επουλωτικών κρεμών και αυστηρή αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο.

Γενικά, οι επιπλοκές των χημικών peelings είναι ήπιες, παροδικές και σπάνια μη αντιμετωπίσιμες και σχετίζονται κυρίως με το βάθος του peeling.

Τα επιφανειακά peelings επαναλαμβάνονται κάθε 1-6 εβδομάδες, τα μέσου βάθους κάθε 3-6 μήνες και τα βαθιά κάθε 12-18 μήνες.

Συμπερασματικά, τα χημικά peelings αποτελούν μια γρήγορη, αποτελεσματική, ασφαλή και φθηνή επεμβατική τεχνική, ανταγωνιστική με τις υπόλοιπες μοντέρνες μεθόδους, με τις οποίες μπορεί άριστα να συνδυαστεί.

Η Κνίδωση είναι ένα σχετικά συχνό δερματικό νόσημα, μια εξειδικευμένη μορφή αλλεργίας, που επηρεάζει δυσάρεστα την καθημερινότητα των ανθρώπων που πάσχουν από αυτή. Τα αίτια της νόσου ποικίλουν.

Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο ΚΝΗΣΜΟ (ΦΑΓΟΥΡΑ), που κάποιες φορές είναι πολύ έντονος και εμφανίζεται οπουδήποτε στο σώμα. Τον κνησμό συνοδεύει χαρακτηριστικό εξάνθημα που μοιάζει με το εξάνθημα που προκαλούν οι τσουκνίδες, όταν έρχονται σε επαφή με το δέρμα και λέγεται ΠΟΜΦΟΣ.

Οι περισσότεροι ασθενείς, όταν αναφέρονται σε αυτό το εξάνθημα, χρησιμοποιούν τους πολύ εύστοχους όρους ΚΑΝΤΗΛΕΣ ή ΠΕΤΑΛΕΣ. Η διάρκεια και η ένταση του κνησμού και των πομφών είναι άλλοτε άλλη και μπορεί να κρατήσει, από λίγα λεπτά έως και 24 ώρες.

Η νόσος χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις των συμπτωμάτων της που μπορεί να κρατήσουν έως και 10 χρόνια, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται δυσμενέστατα η ποιότητα ζωής των ασθενών, γιατί τα συμπτώματα της νόσου δημιουργούν άγχος, κατάθλιψη και δυσκολία στον ύπνο.

Για τη σωστή αντιμετώπιση της Κνίδωσης, για την ανεύρεση των αιτίων της και την εξάλειψη των βασανιστικών της συμπτωμάτων, απαιτείται η άμεση και συστηματική συνεργασία με τον θεράποντα Δερματολόγο. Ο Δερματολόγος θα διαγνώσει το είδος και τη σοβαρότητα της κατάστασης και θα επιλέξει την κατάλληλη θεραπεία που θα αλλάξει τη ζωή σας.

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ο πιο συχνός καρκίνος του ανθρώπινου σώματος. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά είναι πιο συχνός σε άτομα άνω των 50 ετών. Τα τελευταία 20 χρόνια, δυστυχώς η συχνότητα του έχει αυξηθεί όπως και η εμφάνιση του σε μικρότερες ηλικίες.

Ο κυριότερος παράγοντας κινδύνου είναι η έκθεση στην φυσική ή τεχνητή υπεριώδη ακτινοβολία (ήλιος, λάμπες μαυρίσματος).

Η αυξημένη διαλείπουσα έκθεση στον ήλιο (απότομη και έντονη έκθεση τις πρώτες μέρες των διακοπών) στην παιδική ηλικία αλλά και σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ακανθοκυτταρικού και βασικοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος και κακοήθους μελανώματος.

Ακόμη και ένα σοβαρό ηλιακό έγκαυμα στην παιδική ηλικία ή στην εφηβεία, διπλασιάζει την πιθανότητα εμφάνισης μελανώματος. Πέντε ή και περισσότερα σοβαρά ηλιακά εγκαύματα μεταξύ 15 και 20 ετών αυξάνουν τον κίνδυνο μελανώματος κατά 80% και του επιθηλιακού καρκίνου του δέρματος κατά 68%.

Η χρήση solarium αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος ιδιαίτερα στις γυναίκες μικρότερες των 45 ετών. Οι ερευνητές εκτιμούν πως η χρήση solarium είναι πιθανόν να επάγει κάθε χρόνο την εμφάνιση 400.000 περιπτώσεων καρκίνου του δέρματος στις ΗΠΑ.

Επιπλέον παράγοντες κινδύνου αποτελούν το ανοιχτόχρωμο δέρμα που καίγεται εύκολα στον ήλιο, ξανθιά ή κόκκινα μαλλιά, ιστορικό αυξημένης έκθεσης στον ήλιο για επαγγελματικούς λόγους (αγρότες, γεωργοί, ψαράδες, ναυτικοί), εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, και ιστορικό προηγούμενου καρκίνου του δέρματος.

Ασθενείς με περισσότερους από 50 σπίλους (ελιές) στο σώμα τους, άτυπους σπίλους ή σπίλους μεγάλου μεγέθους, παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος, όπως και όσοι έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό μελανώματος. Ασθενείς που επιβίωσαν από μελάνωμα έχουν 9 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τον γενικό πληθυσμό να επανεμφανίσουν μελάνωμα.

Εφόσον η έκθεση στο υπεριώδες φως αποτελεί τον πλέον προβλέψιμο παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη όλων των καρκίνων του δέρματος η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας συμβουλεύει την πλήρη αποφυγή του solarium και την προστασία του δέρματος από τις βλαβερές ακτίνες υπεριώδους φωτός από τον ήλιο αναζητώντας την σκιά, φορώντας προστατευτικά ενδύματα, εφαρμόζοντας αντηλιακό ευρέως φάσματος ανθεκτικού στο νερό με δείκτη προστασίας SPF τουλάχιστον 30. Τα παιδιά θα πρέπει να προστατεύονται ιδιαιτέρως αφού τα σοβαρά εγκαύματα της παιδικής ηλικίας σχετίζονται με την εμφάνιση μελανώματος.

Προειδοποιητικά σημεία δερματικού καρκίνου αποτελούν οι μεταβολές στο μέγεθος, το σχήμα ή το χρώμα ενός σπίλου (ελιάς), οι μεταβολές στην μορφή μιας προϋπάρχουσας δερματικής αλλοίωσης ή η ανάπτυξη μιας νέας αλλά και η εμφάνιση μιας πληγής που δεν επουλώνεται.

Αν παρατηρήσετε στο δέρμα σας ένα καινούργιο σημάδι, διαφορετικό, μια δερματική βλάβη που μεταβάλλεται, έχει κνησμό ή αιμορραγεί, κλείστε ραντεβού εξέτασης με τον Δερματολόγο σας.

Ο καρκίνος του δέρματος όταν διαγνωστεί πρώιμα θεραπεύεται γρήγορα και εύκολα ενώ η καθυστέρηση στην διάγνωση μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες και επιπλοκές και σε ορισμένες περιπτώσεις κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή μας.

Οι άνθρωποι που έχουν περάσει σε μικρή ηλικία ανεμοβλογιά, μπορεί να εμφανίσουν σε μεγαλύτερη ηλικία έρπητα ζωστήρα. Οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι πολύ αυξημένες σε άτομα άνω των 60 ετών.

Ο μόνος τρόπος για να μειωθεί ο κίνδυνος προσβολής από τον έρπητα ζωστήρα και να αποφευχθεί η πιθανότητα της πολύ δυσάρεστης επιπλοκής της μεθερπητικής νευραλγίας, είναι ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ.

Ποιοι πρέπει να εμβολιάζονται;

Σήμερα στη χώρα μας η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, συνιστά μια μόνο δόση του συγκεκριμένου εμβολίου, σε ενήλικες άνω των 60 ετών, (ανεξάρτητα αν τα άτομα αυτά αναφέρουν προηγούμενο επεισόδιο προσβολής από έρπητα ζωστήρα. Οι συγκεκριμένοι ασθενείς μπορεί να εμβολιαστούν 1 έτος μετά την εκδήλωση της νόσου).

Άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών που βρίσκονται σε σχετική ανοσοκαταστολή είτε λόγω φαρμακευτικής αγωγής είτε λόγων συνυπαρχόντων άλλων νοσημάτων, μπορούν να εμβολιαστούν, εκτός εάν ο βαθμός της ανοσοκαταστολής τους αποτελεί απόλυτη αντένδειξη.

Πιο συγκεκριμένα, ασθενείς που πρόκειται να λάβουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία ή χημειοθεραπεία πρέπει να εμβολιάζονται τουλάχιστον 1 μήνα πριν από την έναρξη της αγωγής τους. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι ο εμβολιασμός στους ασθενείς που πάσχουν από έρπητα ζωστήρα, ούτε προφυλάσσει, ούτε μειώνει τα συμπτώματα της νόσου. Πρέπει να γνωρίζουμε επίσης ότι το εμβόλιο δεν χρησιμοποιείται για την θεραπεία των ασθενών που είτε πάσχουν από εν ενεργεία νόσο είτε ταλαιπωρούνται από μεθερπητική νευραλγία.

Υπάρχουν παρενέργειες στον εμβολιασμό;

Οι παρενέργειες συνήθως είναι τοπικές και αφορούν στο σημείο της ένεσης του εμβολίου. Οι πιο συχνές είναι: ερυθρότητα, ήπιος πόνος, κνησμός και ήπιο οίδημα. Κάποιες φορές οι προαναφερόμενες παρενέργειες μπορεί να εμφανιστούν κατά μήκος του άκρου που έγινε η ένεση και να είναι εντονότερες. Πολύ σπάνια μπορεί το εμβόλιο να προκαλέσει: ναυτία, πυρετό, λεμφαδενίτιδα, γενικευμένο ερπητικό εξάνθημα, κνίδωση και άλλες.

Υπάρχουν αντενδείξεις στο συγκεκριμένο εμβόλιο;

Το εμβόλιο δεν πρέπει να χορηγείται σε γυναίκες που είναι ή μπορεί να είναι εγκυμονούσες. Δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά και δε μπορεί να αντικαταστήσει το εμβόλιο για την πρόληψη της ανεμοβλογιάς. Δεν πρέπει να δίνεται σε άτομα με μεγάλη μείωση της άμυνας του οργανισμού ή σε άτομα με αλλεργία στην νεομυκίνη ή άλλο συστατικό του εμβολίου.

Πόσα εμβόλια έχουμε σήμερα για τον έρπητα ζωστήρα;

Σήμερα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυκλοφορούν 2 εμβόλια για τον έρπητα ζωστήρα. Στην Ελλάδα όμως κυκλοφορεί όπως προαναφέρθηκε μόνο το ZOSTAVAX. Το συγκεκριμένο εμβόλιο όμως, δεν παρέχει την απόλυτη προστασία. Μετά τον εμβολιασμό με το συγκεκριμένο εμβόλιο, η πιθανότητα νόσησης και εμφάνισης μεθερπητικής νευραλγίας μειώνονται κατά 60-70%, ενώ η προστατευτική δράση του ελαττώνεται μετά την πενταετία. Η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού αναμένεται να βελτιωθεί σημαντικά με τη χρήση του νεότερου εμβολίου που περιμένουμε να κυκλοφορήσει τα επόμενα χρόνια.

Άρα, καλό είναι να εμβολιαστείτε τώρα με το εμβόλιο που έχουμε στη διάθεση μας σήμερα και βεβαίως ο σημερινός εμβολιασμός δεν αποκλείει έναν αντίστοιχο μελλοντικό.

Για περισσότερες πληροφορίες και πληρέστερη ενημέρωση μη διστάσετε να επισκεφτείτε τον δερματολόγο σας, που είναι ο μόνος που θα μπορέσει να σας ενημερώσει σωστά και υπεύθυνα και αν κρίνει να σας συνταγογραφήσει χωρίς συμμετοχή το συγκεκριμένο εμβόλιο.

Το καλοκαίρι το Δέρμα μας ταλαιπωρείται από την έκθεση στον ήλιο και χάνει την ενυδάτωση και τη λάμψη του. Το φθινόπωρο λοιπόν, είναι μια ιδανική εποχή κατά την οποία μπορούμε να αποκαταστήσουμε τις φθορές και τις επιπλοκές που προκαλούνται στο Δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία. Σήμερα με τη βοήθεια της Μεσοθεραπείας η αντιμετώπιση των συγκεκριμένων βλαβών του Δέρματος γίνεται πάρα πολύ εύκολα και με εξαιρετική αποτελεσματικότητα.

Η Μεσοθεραπεία είναι μια πολύ διαδεδομένη, σύγχρονη και επιστημονικά αποδεκτή εφαρμογή, ιδανική για την πρόληψη και την καταπολέμηση της γήρανσης, της αφυδάτωσης και της χαλάρωσης του δέρματος. Είναι μια ενέσιμη θεραπεία που πρέπει να επιτελείται μόνο σε ιατρεία, δεν έχει σημαντικές παρενέργειες αλλά για να είναι απόλυτα ασφαλής πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένους Δερματολόγους. Συνήθως είναι ανώδυνη, δεν απαιτεί χρόνο αποθεραπείας και ενθαρρύνει την φυσική ανάπλαση του Δέρματος.

Με τη βοήθεια της Μεσοθεραπείας μπορούμε σήμερα με ειδικές τεχνικές να μεταφέρουμε στο Δέρμα βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, υαλουρονικό οξύ, πεπτίδια ακόμα και βλαστοκύτταρα και έτσι, να το κάνουμε να αποκτήσει ξανά σφριγηλότητα, ενυδάτωση και λάμψη. Εφαρμόζεται σε άντρες και γυναίκες και κυρίως αφορά στα ηλιοεκτεθειμένα μέρη του σώματος (πρόσωπο, βλέφαρα, λαιμό, ντεκολτέ, χέρια).

Η Μεσοθεραπεία μπορεί να συνδυαστεί άριστα και με άλλες θεραπείες της Αισθητικής Δερματολογίας, όπως τα λέιζερ ανάπλασης, τα εμφυτεύματα, τα χημικά peelings, τα νήματα, την βουτιλινική τοξίνη, επαυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο, την βελτίωση της εικόνας του Δέρματος.

Τα αποτελέσματα της Μεσοθεραπείας είναι άμεσα ορατά, από την πρώτη κιόλας συνεδρία, ενώ για την ολοκλήρωση της θεραπείας απαιτούνται συνήθως 4-6 συνεδρίες με μεσοδιαστήματα των 2-4 εβδομάδων. Ο θεράπων Δερματολόγος θα προτείνει το είδος της Μεσοθεραπείας, το βάθος και τα σημεία της έγχυσης των υλικών ώστε να μπορέσει να πετύχει το ιδανικό αποτέλεσμα.

Τα υλικά μεσοθεραπείας εφαρμόζονται με πολλούς τρόπους που άπτονται της εμπειρίας του κάθε γιατρού, ενώ το ιδανικό είναι να χρησιμοποιούνται εξατομικευμένα πρωτόκολλα θεραπείας με βάση τα διεθνή στάνταρ για την ιδανική αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ασθενών, όπως η ηλικία τους, ο φωτότυπος του δέρματος, η περιοχή του προσώπου και του σώματος που εφαρμόζονται και ο βαθμός φωτογήρανσης.

Φυσιολογικά στο κεφάλι ενός μέσου ενήλικα βρίσκονται περίπου 80.000-120000 τρίχες (μαλλιά) ενώ καθημερινά 60-100 από αυτές χάνονται.

Σε ένα φυσιολογικό τριχωτό κεφαλής το 90% των μαλλιών βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης και καθώς μεγαλώνουμε ο ρυθμός αυτός επιβραδύνεται.

Κάθε τρίχα έχει δικό της κύκλο ζωής, επομένως όταν βλέπουμε μαλλιά στην χτένα ή την βούρτσα δεν χρειάζεται πάντοτε να ανησυχούμε.

Αν όμως η τριχόπτωση είναι σταθερή και αυξανόμενη, δηλαδή όταν χάνουμε πάνω από 100 τρίχες σταθερά την ημέρα, τότε η επίσκεψη στον Δερματολόγο μας θα μας ξεκαθαρίσει το είδος και τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Η τριχόπτωση μπορεί να είναι εκτεταμένη ή διάχυτη και να οφείλεται σε διάφορα αίτια όπως : νοσήματα, φάρμακα, ψυχολογικά προβλήματα ή και κληρονομικότητα. Άρα και οι θεραπείες της τριχόπτωσης είναι πάντα εξατομικευμένες και σχετίζονται με τα αίτια που την προκαλούν.

Για να έχουμε λοιπόν και το κεφάλι μας ήσυχο και τα μαλλιά μας στη θέση τους, εμπιστευόμαστε τον δερματολόγο μας.