Uncategorized

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που αυξάνονται οι σεξουαλικές προκλήσεις αλλά και οι κίνδυνοι που αυτές ελλοχεύουν. Από τους 10 σεξουαλικά ενεργούς Έλληνες, τουλάχιστον οι 6, δυστυχώς ακόμη και σήμερα απολαμβάνουν το σεξ χωρίς προφυλάξεις, γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να μολυνθούν από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Τα πιο συχνά από αυτά είναι: τα οξυτενή κονδυλώματα και ο έρπης των γεννητικών οργάνων. Ακολουθούν σε συχνότητα οι χλαμυδιακές, τριχομοναδικές  και οι γονοκοκκικές ουρηθρίτιδες ενώ σε ειδικές ομάδες ατόμων αρχίζουν να αυξάνονται σημαντικά, η σύφιλη, οι ηπατίτιδες και η HIV λοίμωξη (AIDS).

O κύριος τρόπος μετάδοσης όλων αυτών των νοσημάτων συνήθως είναι η σεξουαλική επαφή, ενώ η σύφιλη, οι ηπατίτιδες και η HIV λοίμωξη μπορούν υπό συνθήκες να μεταδοθούν και με το αίμα.

Είναι πολύ σημαντικό, για τον απόλυτο έλεγχο και τον περιορισμό των σοβαρών επιπλοκών τους η έγκαιρη διάγνωση των νοσημάτων αυτών από τον Δερματολόγο – Αφροδισιολόγο.

Στις ερπητικές λοιμώξεις, η καθυστέρηση της διάγνωσης και τα παρατεταμένα συμπτώματα, έχουν σαν αποτέλεσμα την διασπορά του ιού στους ερωτικούς συντρόφους. Εξίσου σημαντική είναι και η έγκαιρη διάγνωση της HPV λοίμωξης (οξυτενή κονδυλώματα), γιατί το 10% των στελεχών των HPV είναι δυνητικά καρκινογόνα. Οι παραμελημένες χλαμυδιακες και γονοκοκκικές λοιμώξεις(ουρηθρίτιδες) μπορεί να προκαλέσουν στη γυναίκα φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, ενώ στον άντρα προστατίτιδα, καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν κάποιες φορές ακόμα και σε στείρωση. Η δε σύφιλη εάν δεν διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να προσβάλλει τα αγγεία και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι ηπατίτιδες επίσης, μπορεί να γίνουν χρόνιες και να δημιουργήσουν πολύ σοβαρά προβλήματα στην ηπατική λειτουργία (κυρίως η ηπατίτιδα B και C). Τέλος, η HIV λοίμωξη εάν δεν διαγνωστεί και θεραπευτεί έγκαιρα, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο τόσο για την δημόσια υγεία τόσο και για τον ίδιο τον ασθενή, γιατί ως γνωστόν η εξέλιξή της μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Προς αποφυγήν όλων αυτών των δυσάρεστων καταστάσεων επιβάλλεται από όλους να κάνουν σωστή χρήση του προφυλακτικού. Δηλαδή:

• Να είμαστε σίγουροι ότι η συσκευασία είναι άθικτη και δεν έχει περάσει η ημερομηνία λήξης.
• Να ανοίγουμε τη συσκευασία με τα χέρια και όχι με αιχμηρό αντικείμενο, γιατί υπάρχει κίνδυνος να τα τρυπήσουμε.
• Να ανοίγουμε τη συσκευασία αμέσως πριν τη χρήση.
• Να τα διατηρούμε σε δροσερό μέρος γιατί η ζέστη μπορεί να τα καταστρέψει.
• Να προτιμάμε την αγορά τους από τα φαρμακεία.
• Εάν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια λιπαντική ουσία να φροντίσουμε να είναι υδατοδιαλυτή και όχι βαζελινούχος. Να χρησιμοποιούμε δε τα λιπαντικά αφού πρώτα τοποθετήσουμε το προφυλακτικό.

Ακολουθήστε υπεύθυνα τις οδηγίες , ώστε το καλοκαίρι σας να είναι ασφαλές και απολαυστικό.

Καλοκαίρι… υψηλές θερμοκρασίες… αυξημένη εφίδρωση… μεγάλη ταλαιπωρία για αρκετούς Έλληνες και Ελληνίδες. Αλήθεια, τί είναι η υπεριδρωσία, πού οφείλεται, τί επιπτώσεις έχει και πώς αντιμετωπίζεται;

Η υπεριδρωσία είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική έκκριση ιδρώτα από τους εκκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες, πέρα από την ποσότητα που απαιτείται για τη θερμορύθμιση. Συνήθως δε συνοδεύεται από κακοσμία (βρωμιδρωσία) για την οποία υπεύθυνοι είναι οι αποκρινείς ιδρωτοποιοί αδένες που παράγουν ένα είδος ιδρώτα πλούσιο σε οργανικές ουσίες. Η διάσπαση των ουσιών αυτών από τα βακτηρίδια της περιοχής έχει σαν αποτέλεσμα τη χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή.

Η υπεριδρωσία δεν είναι σπάνια κατάσταση. Σύμφωνα με μια Αμερικανική μελέτη προσβάλλει περίπου το 3% του γενικού πληθυσμού, κυρίως άτομα μεταξύ 18 και 54 ετών. Ανάλογα με την αιτιολογία της, η υπεριδρωσία μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής και ανάλογα με την έκτασή της εστιακή ή γενικευμένη.

Η πρωτοπαθής ή ιδιοπαθής υπεριδρωσία θεωρείται αποτέλεσμα υπεραντιδραστικότητας του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε θερμικά ή ψυχικά ερεθίσματα. Εκδηλώνεται για πρώτη φορά στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Συνήθως είναι εστιακή και αφορά περιοχές πλούσιες σε εκκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες, όπως οι μασχάλες, οι παλάμες, τα πέλματα, το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής. Σε ποσοστό 34-65% υπάρχει κληρονομική προδιάθεση.

Η δευτεροπαθής υπεριδρωσία συνδέεται με αρκετές υποκείμενες καταστάσεις όπως λοιμώξεις, ενδοκρινικές, μεταβολικές, νευρολογικές, καρδιαγγειακές και αναπνευστικές διαταραχές, κακοήθη νοσήματα, φάρμακα, άγχος, stress. Μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία, είναι συνήθως γενικευμένη σε όλο το σώμα και δεν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση.

Η υπεριδρωσία έχει σοβαρές επαγγελματικές, οικονομικές, κοινωνικές και ψυχικές επιπτώσεις που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Επίσης αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης μικροβιακών λοιμώξεων, μυκητιάσεων, ιδρώων, και μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και σε θερμοπληξία. Ο ιδρώτας μπορεί να βάψει και τελικά να καταστρέψει ρούχα και παπούτσια. Μεγάλα ποσά ξοδεύονται για τον καθαρισμό και την αντικατάστασή τους, όπως και για την αγορά αποσμητικών και αντιϊδρωτικών προϊόντων.

Η θεραπεία της υπεριδρωσίας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κατ’ αρχήν πρέπει να αποκλειστεί η περίπτωση δευτεροπαθούς υπεριδρωσίας που αντιμετωπίζεται μόνον με τον εντοπισμό και τη θεραπεία της υποκείμενης κατάστασης. Η ενημέρωση των ασθενών έχει μεγάλη σημασία. Γενικά μέτρα, όπως απώλεια βάρους, ελαφρά ένδυση, συχνή αλλαγή ρούχων, δροσερό περιβάλλον, καλή υγιεινή, αποφυγή εκλυτικών παραγόντων, αντικατάσταση των απωλεσθέντων υγρών και ηλεκτρολυτών, έχουν ευεργετικές επιδράσεις.

Η τοπική θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση αποσμητικών και αντιιδρωτικών προϊόντων σε μορφή σαπουνιών, σπρέι, λοσιόν, ρολ-ον, στικ, ζελ, κρεμών κ.λπ. και συνιστώνται σε ήπιες και μέτριες μορφές υπεριδρωσίας. Ειδικότερα, τα άλατα αλουμινίου έχουν την ιδιότητα να φράζουν τους εκκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες, μειώνοντας την εφίδρωση. Επιπλέον ασκούν αντιμικροβιακές δράσεις και είναι χρήσιμα για τον έλεγχο της βρωμιδρωσίας. Τελευταία, τα τοπικά αντιχολινεργικά με κύριο εκπρόσωπο τη γλυκοπυρρολάτη που ανταγωνίζεται τους υποδοχείς της ακετυλοχολίνης στους ιδρωτοποιούς αδένες εφαρμόζονται με εξαιρετικά αποτελέσματα στη θεραπεία της εστιακής υπεριδρωσίας. Η γλυκοπυρρολάτη χρησιμοποιείται σε συγκέντρωση 2% με μορφή κρέμας ή σπρέι. Επίσης, η οξυβουτινίνη, ένα άλλο αντιχολινεργικό σε συγκεντρώσεις 3% και 10% έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται με μεγάλη επιτυχία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των ουσιών αυτών είναι σπάνιες, ήπιες και αναστρέψιμες.

Η συστηματική από το στόμα θεραπεία της υπεριδρωσίας με οξυβουτινίνη, γλυκοπυρρολάτη και μεθανθελίνη που είναι αντιχολινεργικές ουσίες, έχουν πολύ καλή αποτελεσματικότητα που φθάνει το 90% σε όλους τους τύπους υπεριδρωσίας. Η εφαρμογή οξυβουτινίνης διαδερμικά με μορφή patch είναι αποτελεσματική και ασφαλής και θεωρείται μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία. Η συχνότερη ανεπιθύμητη ενέργεια των προϊόντων αυτών είναι η ξηρότητα της στοματικής κοιλότητας.

Η ιοντοφόρηση, είναι μία μέθοδος που βασίζεται στη δίοδο ηλεκτρικού ρεύματος χαμηλής ισχύος μέσω ενός υδάτινου λουτρού και εισαγωγή ιόντων στο δέρμα, οδηγώντας σε απόφραξη τους ιδρωτοποιούς αδένες. Ενδείκνυται ως δεύτερης γραμμής θεραπεία για την ήπια ή μέτρια υπεριδρωσία παλαμών ή πελμάτων. Εφαρμόζεται καθημερινά επί 15′-20′ μέχρι την εμφάνιση αποτελέσματος και στη συνέχεια αραιότερα. Έχει ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες, χρειάζεται όμως ειδικός εξοπλισμός και είναι χρονοβόρα.

Η ενδοδερμική έγχυση βοτουλινικής τοξίνης (Botox, Dysport) είναι πολύ δημοφιλής στις μέρες μας και εφαρμόζεται σε μέτριες και σοβαρές μορφές εστιακής υπεριδρωσίας. Το φάρμακο προκαλεί προσωρινή χημειοαπονεύρωση των εκκρινών ιδρωτοποιών αδένων και διακόπτει την έκκριση ιδρώτα. Ενδείκνυται για όλες τις εντοπίσεις της υπεριδρωσίας με αποτελέσματα που φθάνουν το 95% και διάρκεια 3-19 μήνες ανάλογα με την περιοχή και τον ασθενή. Η έγχυση γίνεται σε πολλαπλά σημεία που απέχουν 2 εκατοστά μεταξύ τους, αφού προηγηθεί testαμύλου-ιωδίου για τη χαρτογράφηση της περιοχής έντονης εφίδρωσης. Η συχνότερη ανεπιθύμητη ενέργεια που αφορά κυρίως τις  παλάμες σε ποσοστό 5-77% είναι η μυϊκή αδυναμία που υποχωρεί μετά από 2-5 εβδομάδες και η αντιρροπιστική υπεριδρωσία σε άλλα σημεία του σώματος σε ποσοστό περίπου 5%.

Η χειρουργική αντιμετώπιση συνιστάται σε μέτριες ή σοβαρές περιπτώσεις υπεριδρωσίας που δεν αντιμετωπίζονται με τις διαθέσιμες συντηρητικές θεραπείες. Για την υπεριδρωσία των μασχαλών εφαρμόζεται αφαίρεση ή καταστροφή των ιδρωτοποιών αδένων με χειρουργική εκτομή δέρματος, λιποαναρρόφηση ή lasers, ενώ για την υπεριδρωσία των παλαμών και των πελμάτων ενδοσκοπική συμπαθεκτομή, δηλαδή επεμβατική καταστροφή των συμπαθητικών γαγγλίων που είναι υπεύθυνα για την υπεριδρωσία στη θωρακική και βουβωνική περιοχή.

Τελευταία, αρκετές ιατρικές συσκευές που βασίζονται σε εκπομπή ενέργειας είναι διαθέσιμες για τη θεραπεία της εστιακής υπεριδρωσίας, όπως διάφοροι τύποι lasers, ραδιοσυχνότητες, μικροκύματα και εστιασμένοι υπέρηχοι. Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες που προκαλούν μόνιμη θερμική καταστροφή των ιδρωτοποιών αδένων και μειώνουν σημαντικά την υπεριδρωσία και τη βρωμιδρωσία. Τα αποτελέσματα είναι μακροχρόνια, οι επιπλοκές ελάχιστες και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών σημαντική. Όμως, οι θεραπείες αυτές έχουν υψηλό κόστος και αφορούν μόνο την περιοχή των μασχαλών.

Συμπερασματικά, η υπεριδρωσία είναι μια εξαιρετική δυσάρεστη κατάσταση που επιβαρύνει σημαντικά την καθημερινότητα των ασθενών, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Η αξιολόγηση του ασθενούς από τον Δερματολόγο είναι απαραίτητη για το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα με τις ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Είναι γεγονός ότι η ακμή είναι μια νόσος με χρόνια πορεία, που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και προσαρμογή της θεραπείας.
Μύθοι και αλήθειες:

✓ Η θάλασσα …
✓ Ο ήλιος …
✓ Οι υψηλές θερμοκρασίες …

Τι κάνουμε λοιπόν;

✓ Λαμβάνοντας υπόψιν πως ορισμένες θεραπείες προκαλούν φωτοευαισθησία, επισκεπτόμαστε το Δερματολόγο μας στην αρχή του καλοκαιριού για να προσαρμόσουμε τη θεραπεία μας.

✓ Χαιρόμαστε τη θάλασσα, αποφεύγουμε τον ήλιο χρησιμοποιώντας αντιηλιακά προϊόντα υψηλής προστασίας (SPF+ 50) ενδεδειγμένα για ακνεϊκό Δέρμα.

✓ Απολαμβάνουμε το κολύμπι μας, αποφεύγοντας τις ώρες έντονης ηλιοφάνειας (11:00πμ-17:00μμ) και με απαραίτητο αξεσουάρ την ομπρέλα μας στην παραλία.

✓ Λέμε όχι στα σημάδια της μεταφλεγμονώδους υπερμελάγχρωσης με χρήση καπέλου, γυαλιών ηλίου, ρούχων με αντιηλιακή προστασία.

✓ Αποφεύγουμε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού θεραπείες στο ιατρείο όπως καθαρισμό, χημικό peeling και fractional laser και αρκούμαστε στην τακτική ενυδάτωση, την περιποίηση και τη συχνή χρήση αντιηλιακού για το πρόσωπο και το σώμα.

✓ Αποφεύγουμε καλλυντικά προιοντα και προϊόντα μακιγιάζ και συνεχίζουμε το παιχνίδι με το νερό, καθαρίζοντας επιμελώς το πρόσωπό μας.

✓ Δεν αμελούμε τη θεραπεία που μας έδωσε ο Δερματολόγος μας, καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, την παίρνουμε μαζί μας στη βαλίτσα των διακοπών και το Σεπτέμβρη είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε πιο δυναμικά στην αντιμετώπιση της ακμής.

Και τέλος…

Τώρα πια είμαστε έτοιμοι, να χαρούμε τις διακοπές μας. Καλό καλοκαίρι!

Τα απολυμαντικά αποτελούν ένα χρήσιμο συμπλήρωμα στο πλύσιμο με χλιαρό νερό και σαπούνι για την αντιμετώπιση των παθογόνων μικροοργανισμών, όπως ο νέος κορωνοϊός. Ο ιός αυτός, όπως και πολλά άλλα παθογόνα, δομικά διαθέτει ένα εξωτερικό περίβλημα που λέγεται έλυτρο και αποτελείται από λιπίδια και πρωτεΐνες. Λόγω των λιπιδίων, το έλυτρο διαλύεται εύκολα από το σαπούνι και το χλιαρό νερό και ο κορωνοϊός πεθαίνει. Ωστόσο το σαπούνι και το νερό δεν είναι πάντοτε εύκαιρα, ενώ το σαπούνισμα δεν σκοτώνει απαραιτήτως όλους τους άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς. Έτσι αναλόγως με την περίσταση μπορεί να χρειάζεται απολύμανση.

Τα απολυμαντικά που χρησιμοποιούμε στα χέρια και στις επιφάνειες συνήθως περιέχουν οινόπνευμα (αιθανόλη ή αλκοόλ) σε διάφορες πυκνότητες, διάφορες άλλες αλκοόλες, χλώριο σε ποικίλες μορφές και συγκεντρώσεις ή διάφορα άλλα χημικά συστατικά.

Τον κορωνοϊό COVID-19 εκτιμάται ότι καταπολεμούν αποτελεσματικότερα ορισμένα από αυτά. Μελέτες που είχαν γίνει με τους παλαιότερους λοιμογόνους κορωνοϊούς SARS και MERS, είχαν δείξει ότι αποτελεσματικά εναντίον  τους ήταν τα απολυμαντικά που περιέχουν: α) αλκοόλ σε περιεκτικότητα 62-71%, β) χλώριο (υποχλωριώδες νάτριο) σε συγκέντρωση 0,1%, ή γ) υπεροξείδιο του υδρογόνου σε περιεκτικότητα 0,5%.

Τα αντισηπτικά χεριών με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα πάνω από 70% θεωρούνται αποτελεσματικά και εναντίον του νέου ιού. 

Τα προϊόντα με χλώριο ενδείκνυνται μόνο για τις επιφάνειες, γιατί είναι πολύ ερεθιστικά για το δέρμα, ενώ το υπεροξείδιο του υδρογόνου (οξυζενέ) χρησιμοποιείται κυρίως ως απολυμαντικό πληγών και επιφανειών.

Επιπτώσεις στο Δέρμα από την χρήση αντισηπτικών.

Με τα αλκοολούχα αντισηπτικά των χεριών μία πιθανή επίπτωση μπορεί να είναι η ξηροδερμία, η οποία συνήθως παρατηρείται είτε με κακής ποιότητας αντισηπτικά είτε σε άτομα με ευαισθησία στο δέρμα. Τα καλής ποιότητας αλκοολούχα αντισηπτικά συνήθως δεν προκαλούν ξηροδερμία, διότι περιέχουν μαλακτικούς παράγοντες που τα καθιστούν πιο «φιλικά» προς το δέρμα. Αν, όμως, ένα άτομο έχει προδιάθεση και ευαισθησία στο δέρμα όχι μόνο μπορεί να εκδηλώσει ξηροδερμία με αυτά, αλλά ακόμα και δερματίτιδα εξ επαφής.

Τα προβλήματα αυτά μπορεί να εμφανιστούν κυρίως με την επαναλαμβανόμενη, συχνή χρήση. Η δερματίτιδα εξ επαφής εκδηλώνεται με συμπτώματα που κυμαίνονται από ήπια έως πολύ σοβαρά, και συμπεριλαμβάνουν ξηρότητα, ερεθισμό, κνησμό, απολέπιση, «σκασίματα» στο δέρμα, ρωγμές ή ακόμα και αιμορραγία και πόνο.

Μία άλλη πιθανή επίπτωση είναι η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής, η οποία οφείλεται στα λοιπά συστατικά των αντισηπτικών, αλλά είναι σπάνια. Στις πιο σοβαρές μορφές της, οι οποίες είναι ακόμα σπανιότερες, η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα αναφυλαξίας (π.χ. δυσκολία στην αναπνοή, πρήξιμο στο πρόσωπο, στα χείλη, τη γλώσσα κ.λπ.).

Εκτός από την ευαισθησία και την προδιάθεση, άλλοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο δερματίτιδας κατά την συνεχή χρήση των αντισηπτικών χεριών, είναι τα αρώματα και τα συντηρητικά που ενδέχεται να περιέχουν, το συνεχές πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό μετά τη χρήση του αντισηπτικού (αυτό δεν πρέπει να γίνεται) και η χρήση γαντιών ενόσω τα χέρια είναι ακόμα υγρά από το αντισηπτικό ή από το πλύσιμο.

Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι το πλύσιμο των χεριών με καυτό νερό και το συνεχές στέγνωμα είτε στον καυτό αέρα είτε με κακής ποιότητας υφασμάτινες ή χάρτινες πετσέτες. Η δερματίτιδα είναι επίσης πιθανότερη σε όσους δεν χρησιμοποιούν τακτικά ενυδατικές κρέμες χεριών.

Τα απολυμαντικά επιφανειών με χλώριο είναι ισχυρά και αποτελεσματικά, αλλά είναι ερεθιστικά όχι μόνο για το δέρμα, αλλά και για τους βλεννογόνους των αεραγωγών. Όταν το χλώριο έρχεται σε επαφή με το δέρμα, μπορεί να  προκαλέσει τοξικές ή αλλεργικές αντιδράσεις που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στην ανάπτυξη δερματικού εγκαύματος.

Όσον αφορά το υπεροξείδιο του υδρογόνου, τα απολυμαντικά επιφανειών που το περιέχουν, δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με το δέρμα διότι μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις όπως έγκαυμα, δερματικό ερεθισμό, φλύκταινες, κνησμό, δερματίτιδα. Το ιατρικό οξυζενέ είναι ειδικό διάλυμα, το οποίο πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για την απολύμανση των πληγών, κατ’ επέκταση δεν πρέπει να χρησιμοποείται ως αντισηπτικό των χεριών.

Τι μπορείτε να κάνετε:

• Μην χρησιμοποιείτε τα απολυμαντικά και τα αντισηπτικά ως εναλλακτική λύση στο σαπούνισμα. Το πρώτο και κυριότερο μέσον καθαρισμού και απολύμανσης των χεριών και των επιφανειών είναι το πλύσιμο με σαπούνι και νερό.
• Να διαβάζετε προσεκτικά τις οδηγίες χρήσης των απολυμαντικών και των αντισηπτικών και να τις ακολουθείτε πιστά.
• Να φυλάτε τα προϊόντα αυτά σε θερμοκρασία δωματίου, μακριά από την υγρασία και τη ζέστη.
• Να διατηρείτε σφικτά κλειστά τα μπουκάλια όταν δεν τα χρησιμοποιείτε.
• Μην αφήνετε τα προϊόντα αυτά εκτεθειμένα στα μικρά παιδιά. Μπορεί κατά λάθος να τα καταπιούν και να κινδυνέψει η υγεία τους.
• Μην εκθέτετε μεγάλες επιφάνειες του σώματός σας στα αλκοολούχα αντισηπτικά. Ούτε να χρησιμοποιείτε φωτιστικό οινόπνευμα ως αντισηπτικό χεριών, επειδή δεν βρήκατε αντισηπτικό ή λοσιόν οινοπνεύματος (και αυτή περιέχει μαλακτικούς παράγοντες). Με το φωτιστικό οινόπνευμα υπάρχει κίνδυνος σοβαρού δερματικού ερεθισμού και εγκαύματος.
• Να θυμάστε ότι τα αλκοολούχα αντισηπτικά είναι εύφλεκτα. Επομένως μην τα χρησιμοποιείτε δίπλα σε φωτιά, ούτε να ανάβετε τσιγάρο πριν στεγνώσουν εντελώς στο δέρμα σας.
• Να φοράτε ελαστικά γάντια και να έχετε ανοιχτά όλα τα παράθυρα όταν χρησιμοποιείτε χλωρίνη. Ιδανικά πρέπει να φοράτε και μάσκα και ειδικά προστατευτικά ματιών. Επειδή όμως οι περισσότεροι δεν το κάνουν αυτό, φροντίστε έστω να την μεταχειρίζεστε πολύ προσεκτικά, για να μην πεταχτούν σταγόνες προς το πρόσωπό σας.
• Μην αναμιγνύετε την χλωρίνη με άλλα καθαριστικά, ούτε με οινόπνευμα. Να την αναμιγνύετε μόνο με κρύο νερό, ακολουθώντας τις οδηγίες χρήσης. Να θυμάστε ότι το ζεστό νερό διαλύει το δραστικό συστατικό της χλωρίνης και την καθιστά αναποτελεσματική.
• Μην κάνετε κατάχρηση στο οξυζενέ και μην το χρησιμοποιείτε ως αντισηπτικό χεριών.
• Μη ξεχνάτε να ενυδατώνετε συχνά τα χέρια σας και αν είναι δυνατόν μετά από κάθε πλύσιμο ή χρήση αντισηπτικού.

Η βοτουλινική τοξίνη Α, είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται από το βακτήριο Clostridium botulinum και χρησιμοποιείται από το 1970 στην ιατρική. Το 1992 πήρε έγκριση από το FDA για αισθητικές εφαρμογές στη Δερματολογία και την Πλαστική Χειρουργική και θεωρείται σήμερα παγκοσμίως, πως είναι η δημοφιλέστερη αισθητική πράξη. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν δύο τύποι με τις εμπορικές ονομασίες Botox ή Vistabel και Dysport ή Dysline.

Στην Αισθητική Δερματολογία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των δυναμικών ρυτίδων, δηλαδή των ρυτίδων που σχηματίζονται από την σύσπαση των μιμικών μυών του προσώπου, όπως αυτές του μετώπου, ανάμεσα στα φρύδια (μεσόφρυο), γύρω από τα μάτια (πόδι της χήνας), στις ρυτίδες της μύτης (bunny lines) και στις ρυτίδες του στόματος (ρυτίδες καπνιστού).

Πολύ μικρές ποσότητες φαρμάκου εγχύονται με ειδική τεχνική και με ακρίβεια στους μύες-στόχους, από τους προαναφερόμενους εξειδικευμένους γιατρούς. Ο σκοπός της θεραπείας είναι να προκληθεί μια προσωρινή διακοπή της υπερδραστηριότητας των μυών του προσώπου, που θα έχει σαν αποτέλεσμα την σημαντική άμβλυνση των ρυτίδων και την εντυπωσιακή βελτίωση της εικόνας του.

Το αποτέλεσμα έρχεται γρήγορα, σε 7-10 μέρες και διαρκεί αρκετές εβδομάδες ανάλογα με την θέση εφαρμογής και την ένταση των ρυτίδων. Οι παρενέργειες είναι ελάχιστες και σε κάθε περίπτωση είναι πλήρως αναστρέψιμες, όταν ο γιατρός γνωρίζει πολύ καλά την εφαρμογή της μεθόδου.

Έχει τεκμηριωθεί απόλυτα, ότι η πρώιμη και τακτική εφαρμογή της τοξίνης, όχι μόνο βελτιώνει την εικόνα του προσώπου, αλλά προλαμβάνει τον σχηματισμό πολλών μόνιμων στατικών ρυτίδων σε σημείο που σήμερα η εφαρμογή της αποτελεί τον βασικό κορμό όλων των θεραπειών αντιγήρανσης στο πρόσωπο.

Έτσι λοιπόν όταν θέλετε να φαίνεστε ξεκούραστοι και ανανεωμένοι και όταν θέλετε να ξαναβρείτε μια νεότερη και πιο φρέσκια εκδοχή της εικόνας σας, επισκεφτείτε τον Δερματολόγο σας και συμβουλευτείτε τον για όλα τα δεδομένα και τις λεπτομέρειες της θεραπείας με βοτουλινική τοξίνη Α.

Η νόσος προέρχεται από παράσιτο του είδους  Pediculus humanus var. capitis.

Παρουσιάζεται συχνότερα σε γυναίκες και κυρίως παιδιά ηλικίας 3-12 ετών.

Η μετάδοση γίνεται με την άμεση επαφή με το προσβεβλημένο τριχωτό κεφαλής καθώς το παράσιτο δεν αναπηδά.

Η ανθρώπινη φθείρα εναποθέτει τα αυγά της (κόνιδες) κοντά στην έκφυση της τρίχας (1-3 mm).

Ο κύκλος ζωής της αποτελείται από 3 στάδια :

Κόνιδα
Νύμφη
Ενήλικη φθείρα

Η ώριμη φθείρα αρχίζει μέσα σε 1,5 ημέρα να εναποθέτει 10 αυγά/την ημέρα και 3-4 εβδομάδες. Συνολικά μπορεί να εναποθέσει έως 150 αυγά.

Απομυζά αίμα εγχύοντας σάλιο με αγγειοδιασταλτικές και αντιπηκτικές ιδιότητες  στον ξενιστή. Μετακινείται μέχρι 23cm/λεπτό.

Μπορεί να επιβιώσει 3 ημέρες μακριά από τον ξενιστή και η κόνιδα μέχρι 12 ημέρες.

Παρουσιάζεται με έντονο κνησμό κυρίως στην ινιακή χώρα και έχει την εικόνα ενός επιμολυνθέντος εκζέματος.

Μπορεί να επιμολυνθεί κάνοντας πυρετό, διόγκωση των αυχενικών επιχώριων λεμφαδένων, ουλωτική αλωπεκία λόγω πυοδέρματος ή και εμφάνιση ιλαροειδούς εξανθήματος από αντίδραση εξ υπερευαισθησίας.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά είτε με ανίχνευση με μεγεθυντικούς φακούς είτε με τη λυχνία Wood  καθώς και με δερματοσκόπηση.

Η θεραπεία γίνεται είτε με χημικές ουσίες που προκαλούν θανατηφόρα αφυδάτωση είτε με φυσικές ουσίες οι οποίες προκαλούν ασφυξία καθώς και με συχνό χτένισμα με ειδικό χτενάκι.

Η θεραπεία είναι σωστό να γίνεται και στον ξενιστή (πάσχων) καθώς και στο πρόσωπα που χρησιμοποιούν κοινές μαξιλαροθήκες, κρεβάτι ή έρχονται σε στενή επαφή.

Συνιστάται συχνό πλύσιμο και σιδέρωμα λευκών ειδών, ρούχων, μπουφάν, σκουφιών και ότι δεν μπορεί να σιδερωθεί όπως τα κοκαλάκια, στέκες, βούρτσες και χτένες, να βράζεται και να στεγνώνεται καλά.

Τέλος θα ήταν καλό τα άτομα που βρίσκονται στο περιβάλλον του πάσχοντος να χρησιμοποιούν καθημερινά ειδικά σκευάσματα που περιέχουν citronella και απομακρύνουν τις ψείρες (φθειροαπωθητικά).

Αν ετοιμάζεστε να «αποδράσετε» από την πόλη λόγω των εορτών του Πάσχα, αναζητώντας στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς στην ύπαιθρο, να θυμάστε ότι αυτή την εποχή «ανθούν» οι ΚΑΜΠΙΕΣ.

Οι κάμπιες συναντώνται κυρίως στις πευκόφυτες περιοχές, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι τέτοιες περιοχές δεν υπάρχουν και εντός των αστικών κέντρων. Κατά συνέπεια και οι αλλεργικές αντιδράσεις που αυτές προκαλούν!

Οι κάμπιες περιβάλλονται από τοξικά τριχίδια. Tα τριχίδια είναι αερομεταφερόμενα και τόσο μικροσκοπικά που μπορούν να διαπεράσουν ακόμη και τα ρούχα, προκαλώντας έντονες κνησμώδεις αντιδράσεις στο Δέρμα μας. Το εξάνθημα που προκαλούν οι κάμπιες, συνήθως παρουσιάζεται στα εκτεθειμένα μέρη του σώματος, όπως τα άνω άκρα, το πρόσωπο, ο λαιμός και ο κορμός. Ανάλογα με τη βαρύτητά των συμπτωμάτων, το εξάνθημα μπορεί να μοιάζει με τη μορφή που εμφανίζονται τα τσιμπήματα των κουνουπιών ή πιο σπάνια να είναι πολύ εκτεταμένο και τότε λέγεται στρόφαλος. Και οι δύο μορφές συνοδεύονται από έντονο κνησμό (φαγούρα). Το συγκεκριμένο νόσημα, απασχολεί κυρίως παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, ειδικά στις περιπτώσεις που τα προαύλια των σχολείων ή οι παιδικές χαρές, περιβάλλονται από πεύκα.

Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, πέρα των δερματολογικών αντιδράσεων, η αλλεργική αντίδραση μπορεί να παρουσιαστεί ως ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή δυσκολία στην αναπνοή, συμπτώματα που πιο συχνά εμφανίζονται σε άτομα που πάσχουν από ατοπική προδιάθεση.

Παρά όμως τα  ενοχλητικά συμπτώματα η θεραπεία είναι απλή και εξαρτάται από την έκταση και ένταση των συμπτωμάτων.

Το μολυσματικό κηρίο αποτελεί μια αρκετά συνηθισμένη επιφανειακή μόλυνση του δέρματος, που προκαλείται από βακτήρια (σταφυλόκοκκο, στρεπτόκοκκο ή και από τα δύο). Η συχνότητα του μολυσματικού κηρίου είναι αρκετά μεγαλύτερη σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Είναι νόσημα που παρουσιάζει εποχιακή κατανομή και εμφανίζεται πιο συχνά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Στους ενήλικες, εμφανίζεται κυρίως ως επιπλοκή μιας προϋπάρχουσας δερματικής νόσου (π.χ. μιας αλλεργικής δερματίτιδας), ενώ στα παιδιά παρουσιάζεται πιο συχνά σε αυτά που έχουν ατοπική προδιάθεση.

Η μετάδοση του νοσήματος ευνοείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως: υψηλές θερμοκρασίες, υγρό κλίμα καθώς επίσης και σε καταστάσεις που πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να συνυπάρχουν μαζί σε περιορισμένο χώρο (σχολεία, κατασκηνώσεις, παιδικοί σταθμοί, προσφυγικοί καταυλισμοί). Η κακή υγιεινή, η κακή διατροφή και το τροπικό κλίμα, βοηθούν στην μετάδοση του νοσήματος.

Συνήθως τα μικρόβια εισβάλουν από μια σχισμή του δέρματος που προκαλείται είτε από γδάρσιμο είτε από τσίμπημα εντόμου είτε από απλό τραυματισμό. Κάποιες φορές το μολυσματικό κηρίο μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε φυσιολογικό δέρμα.

Η μόλυνση αρχίζει σαν κόκκινη διάβρωση του δέρματος που βγάζει αρχικά μικρές φουσκάλες (φυσαλίδες) και στη συνέχεια (τις επόμενες ημέρες) διαυγές υγρό, με τελικό αποτέλεσμα να σχηματιστεί μια κολλώδης κρούστα (που θυμίζει σταγόνα μελιού).

Η δερματική αυτή βλάβη έχει την τάση να μεγαλώνει και είναι αρκετά μεταδοτική.

Κάθε φυσική επαφή, όπως το ξύσιμο, μπορεί να μεταδώσει την λοίμωξη σε άλλα μέρη του σώματος ή ακόμα και σε άλλους ανθρώπους.

Το μολυσματικό κηρίο είναι καλοήθης αλλά υποτροπιάζουσα νόσος και συνήθως ανταποκρίνεται πολύ καλά στη θεραπεία. Όταν η θεραπεία γίνεται έγκαιρα και σωστά, τότε η υποχώρηση του νοσήματος είναι οριστική και δεν καταλείπονται σημάδια και ουλές. Θα πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη, ότι σε παραμελημένες καταστάσεις η νόσος μπορεί να προσβάλει τα νεφρά ακόμα και την καρδιά.

Η διάγνωση του μολυσματικού κηρίου γίνεται μόνο από το δερματολόγο, μετά από προσεκτική εξέταση του δέρματος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και εργαστηριακή ανάλυση (καλλιέργεια).

Ανάλογα με την ένταση των συμπτωμάτων και τη διάρκειά τους χορηγούνται αντιβιοτικά σκευάσματα σε συνδυασμό με αντισηπτικά διαλύματα και εξειδικευμένα καθαριστικά. Εάν δεν γίνει σωστή θεραπεία και δεν εκριζωθούν επαρκώς οι μικροβιακές εστίες είναι πολύ πιθανό να συμβούν υποτροπές του νοσήματος.

Προσοχή λοιπόν στη σωστή φροντίδα του δέρματος, γιατί και το πιο απλό ακόμα δερματολογικό νόσημα όταν δεν αντιμετωπίζεται σωστά μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές επιπλοκές στην γενικότερη υγεία.

Το χημικό peeling ή χημική απολέπιση είναι η ελεγχόμενη δράση ενός ή περισσοτέρων παραγόντων απολέπισης σε διαφορετικά βάθη του δέρματος, που οδηγεί σε αναγέννηση και αναδιοργάνωση των ιστών, χωρίς ουλοποίηση, και εφαρμόζεται τόσο για ιατρικούς όσο και για κοσμητικούς σκοπούς. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δημοφιλή μέθοδο στις μέρες μας, αν και έχει την καταγωγή της από τους αρχαίους χρόνους.

Ανάλογα με το βάθος διείσδυσης του χημικού παράγοντα που εφαρμόζεται πάνω στο δέρμα, το χημικό peeling διακρίνεται σε επιφανειακό (άνω θηλώδες χόριο), μέσου βάθους (άνω δικτυωτό χόριο) και βαθύ (μέσο δικτυωτό χόριο). Παράμετροι που καθορίζουν το βάθος ενός χημικού peeling είναι ο χημικός παράγοντας, η συγκέντρωση του, η διάρκεια επαφής με το δέρμα, ο τρόπος εφαρμογής, ο αριθμός των στρώσεων, η ανατομική περιοχή, ο τύπος του δέρματος (λεπτό, παχύ, λιπαρό κ.λπ.), ο φωτότυπος κατά Fitzpatrick και η προετοιμασία πριν την επέμβαση.

Οι παράγοντες που χρησιμοποιούνται συχνότερα σήμερα στο χημικό peeling είναι το τριχλωροξικό οξύ (TCA), τα α-υδροξυοξέα (AHAs) με κύριους εκπροσώπους το γλυκολικό, το μανδελικό, το γαλακτικό, το κιτρικό και το φυτικό οξύ, το διάλυμα του Jessner, το σαλικυλικό οξύ, η τρετινοϊνη, το πυροσταφυλικό οξύ και η φαινόλη. Τα ιστολογικά αποτελέσματα του χημικού peeling διατηρούνται πάνω από δέκα χρόνια.

Το φάσμα εφαρμογών του χημικού peeling είναι αρκετά μεγάλο και διευρύνεται συνεχώς με τη χρήση νέων τεχνολογιών και την προσθήκη νεότερων παραγόντων. Η ενεργός ακμή, οι ουλές ακμής, το μέλασμα, η αντιδραστική υπερμελάγχρωση, η χρονολογική γήρανση, η φωτογήρανση, οι επίπεδες σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις, οι ακτινικές υπερκερατώσεις, οι ηλιακές κηλίδες, η ροδόχρους νόσος, τα ξανθελάσματα, αποτελούν ορισμένους από τους θεραπευτικούς στόχους της μεθόδου.

Η αρχική επίσκεψη και η αξιολόγηση του ασθενούς με τη λήψη καλού ιστορικού, τον εντοπισμό σχετικών ή απόλυτων αντενδείξεων, τη λεπτομερή ενημέρωσή του για την επέμβαση, τη χορήγηση της σωστής προετοιμασίας, έχει μεγάλη σημασία για την τελική έκβαση του χημικού peeling.

Η διαδικασία είναι απλή και εύκολη και μπορεί να γίνει σε επίπεδο καλά οργανωμένου ιδιωτικού ιατρείου, διέπεται όμως από ορισμένους κανόνες που εξασφαλίζουν καλύτερα αποτελέσματα και ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

Μετά το peeling συνιστάται πλύσιμο του δέρματος με ήπιο καθαριστικό, εφαρμογή αντιβιοτικών, μαλακτικών ή επουλωτικών κρεμών και αυστηρή αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο.

Γενικά, οι επιπλοκές των χημικών peelings είναι ήπιες, παροδικές και σπάνια μη αντιμετωπίσιμες και σχετίζονται κυρίως με το βάθος του peeling.

Τα επιφανειακά peelings επαναλαμβάνονται κάθε 1-6 εβδομάδες, τα μέσου βάθους κάθε 3-6 μήνες και τα βαθιά κάθε 12-18 μήνες.

Συμπερασματικά, τα χημικά peelings αποτελούν μια γρήγορη, αποτελεσματική, ασφαλή και φθηνή επεμβατική τεχνική, ανταγωνιστική με τις υπόλοιπες μοντέρνες μεθόδους, με τις οποίες μπορεί άριστα να συνδυαστεί.